اخبار ویژه
تبلیغات

دعای سفارش‌شده امام هادی به کسانی که به زیارت قبر ایشان مشرف می‌شوند

دعای سفارش‌شده امام هادی به کسانی که به زیارت قبر ایشان مشرف می‌شوند

به گزارش راسخون به نقل از مشرق؛ دُعـا کردن بالذّاته گفتگو نمودن با خُـداوند و درخواست و ابراز نیـاز کردن به درگاه خـالق یکتاستاز آنجا که انسان موجودی ضعیف در گرایش دادن تقدیرات به سمت مطلوب خویش است و این امر از طریق و مسیر […]


دعای سفارش‌شده امام هادی به کسانی که به زیارت قبر ایشان مشرف می‌شوند









به گزارش راسخون به نقل از مشرق؛ دُعـا کردن بالذّاته گفتگو نمودن با خُـداوند و درخواست و ابراز نیـاز کردن به درگاه خـالق یکتاستاز آنجا که انسان موجودی ضعیف در گرایش دادن تقدیرات به سمت مطلوب خویش است و این امر از طریق و مسیر اراده ی الهی صورت می پذیرد، لذا لازم است که رضایت خـالق برای برگرداندن تقدیر و یا اجابت خواسته های بشری بوجود آید و یکی از راههای بدست آوردن این نوع رضایت، دُعـا و التجـاء به درگاه رُبوبی می باشد اظهار عجز و ناتوانی در پیشگاه خـالق یگانه و اقرار به خطاها از سوی بنده، آثـار دُعـا را برایش مُضاعف میسازد و موجبات تعالی روح و نتیجتاً وصول به مقام قُرب الهی را فراهم می آورد.





حضرات ائمه معصومین علیهم السلام همواره در آموزشهائی که به افراد، بویژه به شیعیان و مُحبّین داده اند، آموزش دُعـاهای مُتفاوت با موضوعـات مُختلف را در برنامه های خود داشته اند و بر لزوم دُعـا کردن مُسلمین به عنوان یکی از عناوین عبـادات و پیوستگی عباد با ذات رحمانی خُـداوند و با تعبیری چون سلاح مؤمن تأکید فرموده اند پر واضح است که دُعـاهائی که توسط معصومین علیهم السلام به بنـدگان خُـدا توصیه میشود، به لحاظ مُحتوای معنائی بالا و مضامین فوق العاده ایکه فقط میتواند از ناحیه ی آن بزرگواران صادر گردیده باشد دارد، از حیث اثر گذاری و اجابت نیز قطعاً در نقطه ی مرکزی سیبل اجابت قرار خواهد گرفت و بهره های وافرش عباد خداوند را در میپوشاند.





مُحمّد بن احمد نقل کرده است که عموی پدرم ابو موسی(1) برایم تعریف کرد: روزی خدمت امام علیّ ألنقی علیه السلام رسیدم و به آن حضرت(ع) عرض کردم: ای سرور من، این مرد ( مُتوکل عبّاسی خلیفه ی جائر در آن زمان) مرا از خود دور نموده و روزی مرا قطع کرده و مرا ملول و دلتنگ نموده است و همه ی اینها به خاطر آنست که میداند من وابسته و مُلازم درگاه شما هستم و چون میدانم که اگر شما به او سفارشم را بفرمائید، حتماً قبول می کُندلذا تقاضا دارم لطفی بفرمائید و از او درخواست کنید در کار من تجدید نظری نماید.





امام هادی علیه السلام فرمودند:





هنگامیکه شبانگاه فرا رسید، فرستاده های مُتوکل یکی پس از دیگری به سوی خانه ی من آمدند و مرا به نزد مُتوکل دعوت کردندوقتی به دربار او رفتم، فتح بن خاقان را دیدم که کنار درب ایستاده و گویا که منتظر من بوده استتا مرا دید به من گفت: ای مرد؛ چرا شب در خانه ات آرام نمیگیری؟! مُتوکل امشب چقدر برای دسترسی به تو اصرار ورزید و مرا خسته کردسپس وارد دربار مُتوکل شدیم و دیدم که او در جایگاه خود نشسته و همینکه مرا دید، صدا زد: ای ابوموسی؛ مـا بخاطر شُغل فراوان از تو غفلت می کنیمچرا تو یادآوری نمی کُنی و خودت را از خاطر ما می بری؟ اکنون بگو چه حقوقی از تو نزد ما باقی مانده است و پرداخت نگردیده؟





من چند مورد را که می‌دانستم و در خاطرم بود نام بردممُتوکل دستور داد تا دو برابر آنچه گُفتم به من پرداخت کردند و مرا راهی نمودهنگام خارج شدن به فتح بن خاقان گفتم: آیا امام هادی علیه السلام اینجا تشریف داشتند؟ او پاسخ داد: نه، به اینجا نیامدنددوباره پرسیدم: آیا نـامه ای فرستاده است؟ گفت: نهپس از این گفتگو بیرون آمدم و به سمت خانه روان شدم و فتح بن خاقان نیز در پی من بیرون آمد و به من گفت: هرگز شک ندارم که تو از مولایت امام هادی علیه السلام تقاضای دُعـا کرده ای و آن حضرت(ع) برای تو دُعـا نموده استلذا از تو خواهش دارم از آن امام(ع) تقاضا کُنی تا برای من هم دُعـا نماید.


هنگامی که خدمت مولایم حضرت امام هـادی علیه السلام شرفیاب شدم، آن سرور گرامی به من فرمودند: ای ابو موسی؛ چهره‌ات را چهره ی خوشنود و رضا می‌بینمعرض کردم: و این به برکت شُمـا بوده است ای سرور منولی به من گُفتند که شُما نزد مُتوکل نرفته بودید و از او نیز درخواستی نکرده اید !





امام(ع) فرمودند:





عرض کردم: فدایت شوم؛ فتح بن خاقان به من چنین و چنان گفت.





حضرت(ع) فرمودند: او به ظاهر مـا را دوست میدارد ولی در واقع از مـا دوری مینماید


عرض کردم: ای سرور من؛ دوست دارم از میان دُعـاها، دُعـای مخصوصی را به من بیاموزی.





امام هادی علیه السلام فرمودند: :
؛ اى توشه ام پیش توشه ها، و اى امید و مورد اعتمادم، و اى پناهگاه و تکیه گاهم، اى یگانه، اى یکتا، اى که گفتى: بگو، او خداى یکتاستخدایا از تو میخواهم، بحق کسانى که آفریدى از آفریده هایت، و در آفریده هایت کسى را مانند آنها قرار ندادى، بر همگى آنان درود فرست، و با من چنین و چنان کنو به جاى این جلمه [ بیِ کَیتَ وَ کَیتَ] حاجت خویش را بخواه، همانا از آن حضرت روایت شده: من از خدای عزّ و جلّ خواسته ام: کسى را که این دعا را در روضه من، پس از من بخواند، ناامید بازنگرداند(3)





 





ابو موسی عموی پدر مُحمّد بن احمد، از مُحبّین حضرت امام هادی(ع) بوده که ظاهراً از کارکنان دربار مُتوکل بوده است.


علّامه ی مَجلسی رحمة الله علیه در بیان این جُمله فرموده است: معنایش این است که هر کس خُـدا را بواسطه ی او بخواند دعایش مُستجاب میشود و یا آنکه دُعـا تابع حال دُعـا کُننده است و اگر شرایط دُعـا برای دُعـا کُننده فراهم نباشد دُعایش مُستجاب نمیگردد پس جُمله ی بعدی از کلام امام(ع) یعنی وقتی اخلاص ورزیدی» تفسیر ماقبل است و این قول ظاهراً بهتر است.


ألقطـره، آیة الله علّامه سیّد احمد مُستنبط(ره)، ج 1، ص692 – امالی شیخ طوسی(ره)، ص285، ح2، مجلس 11 – بحار ألانوار علّامه مجلسی(ره)، ج50، ص127، ح5 – مدینة ُالمَعاجِز علّامه سیّد هاشم بحرانی(ره)، ج7، ص436 – مناقب ابن شهر آشوب مـازندرانی(ره)، ج4، ص410












 



مطالب مرتبط


ردپای نژادپرستی در احیای کوروش/ باستان‌گرایی نیز نوعی از سلفی‌گری


حضور اهل سنت در راهپیمایی اربعین/ فیلم


سخنرانی سردار سلیمانی درباره پیاده‌روی اربعین/ فیلم