اخبار ویژه
تبلیغات

اندر حکایت کنسرت های خیابانی

اندر حکایت کنسرت های خیابانی

 این روزها که دائما به گوش می رسد برای تلطیف فضا و در لابه لای این اخبار خبرهای ضد فرهنگی نیز بیان می شود.  معاونت فرهنگی اجتماعی شهرداری تهران از فراهم شدن تمهیدات و مجوزهای لازم برای با حضور هنرمندان شاخص و مطرح در […]


اندر حکایت های خیابانی












 این روزها که دائما به گوش می رسد برای تلطیف فضا و در لابه لای این اخبار خبرهای ضد فرهنگی نیز بیان می شود. 


معاونت فرهنگی اجتماعی شهرداری تهران از فراهم شدن تمهیدات و مجوزهای لازم برای با حضور هنرمندان شاخص و مطرح در قالب در جشنواره تابستانی شادستان خبر داد.


اینکه شهرداری تهران می خواهد برای رفع فشار اقتصادی لحظاتی مردم را شاد نگه دارد کاری بسیار پسندیده ای است؛ ولی اینکه بخواهد شادی در بگنجاند و آن را به خیابان بکشاند کاری مذموم و ناپسند است.


ما در اینجا در صدد بیان آثار مثبت و یا منفی موسیقی و تاثیر آن بر روح انسانی نیستیم ولی می خواهیم انواع لذت و شادی را بیان کنیم تا مشخص شود که جایگاه شاد کردن مردم بوسیله اجرای خیابانی کجاست.





آنکه تا مطرح می شود اذهان معطوف به های شاد و مجالس کذایی معطوف می شود کانه راه های شادی منحصر در همین محافل و مجالس است که افرادی امثال شجاع پوریان برای شاد کردن مردم به دنبال خیابانی هستند؛ ولی از این مهم غافل اند که یکی از دام های شیطان که توانسته توسط آن افراد زیادی را صید کند، موسیقی حرام و غنا است؛ چون خدای متعال در قرآن کریم خطاب به ابلیس می‌فرماید: «وَ اسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِک‏ [اسراء/64] هر کدام از آنها را مى‏ توانى با صدایت تحریک کن‏.» [1]


امام باقر(علیه السلام) فرمود: «غنا، از جمله گناهانى است که خداوند براى آن وعده‏ ى آتش داده است» [2] سپس این آیه را تلاوت فرمودند: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْتَرِی لَهْوَ الْحَدِیثِ لِیُضِلَّ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ بِغَیْرِ عِلْمٍ [لقمان/6] و بعضی از مردم سخنان بیهوده را می‌خرند تا مردم را از روی نادانی، از راه خدا گمراه سازند.»





آنکه مگر لذت منحصر در همین لذات و شادی های حسی (از قبیل لذت خوردن و آشامیدن و لذات اندام حسی مانند چشم و گوش) است؟


این شادی پایین ترین مرتبه شادی است و بالاتر از آن لذت و شادی خیالی (مانند لذت از شهرت نام و لذت جاه و مقام) و بالاتر از آن لذت و شادی عقلی (لذت از عبادت) است.


طبیعی ست که کسی که به مراحل بالای لذت و شادی دسترسی ندارد و اصلا آن را درک نمی کند، شادی را در لذت و شادی حسی خلاصه می کند و تمام سعی اش بر این است که از آن بهره مند شوند و اصلا تصور لذات دیگر را ندارد که بخواهد برای آن تمهیداتی فراهم کند.


ضمنا آنکه اجرای چنین هایی چقدر شادی را برای حضار به ارمغان می آورد و در صورت شاد ساختن آنها این شادی چقدر برای مستعمین ماندگاری دارد؟


اینکه انسان بخواهد لحظاتی را به شادی بگذارند و بعد از پایان آن لحظات اثری از آن شادی باقی نماند و چه بسا حزن و اندوهی هم به همراه داشته باشد نشان از آن دارد که این شادی حقیقی و پایدار نیست.


ولی در مقابل دین بر خلاف می خواهد انسان را به لذت و نشاط عقلی دعوت کند تا انسان ها به نشاط موقت و زودگذر دل خوش نکنند.





آنکه وقتی می خواهیم پیرامون واژه هایی همچون شادی صحبت کرده و برای آن برنامه ریزی کنیم ابتداء باید این واژه را معنا کنیم و سپس رابطه شادی و دین را بیان کنیم و اگر این کار با آگاهی و بدون غرض، نسبت به هر دو مقوله صورت بگیرد، مسلما به این نتیجه می رسیم که برنامه ی دین برای شادی انسان برتر و بالاتر از برنامه های بشری است اما چون دین انسان را به دعوت می کند و اکثریت مردم توان رسیدن به این لذات را ندارند، لذت های خود را محدود و منحصر در لذات و شادی های زودگذر کرده و به آن بسنده می کنند.


البته در مراتب پایین و برای عموم مردم هم شادی ها و لذات همگانی همچون بازی های و تفریح و مسابقات و مسافرت ها وجود دارد که امکان بهره مندی از آن برای نوع مردم فراهم است و علاوه بر اینکه را در بر ندارد و مذموم نیست بلکه دین مشوق چنین لذات حلالی است.


نکته پایانی آنکه کسانی که دین هم ندارند ممکن است شادی های را بدست آورند، ولی همانطور که اشاره کردیم این نوع شادی (لذت حسی) پایین ترین مرتبه شادی است و از دوام کمی برخوردار است.














[1].برگرفته از تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ج‏12، ص 184


[2]. کلینى، محمد بن یعقوب‏، کافى، دار الکتب الإسلامیة، تهران‏، 1407 ق‏، ج 6، ص 431.





استقبال از خیابانی همایون شجریان


اجرای خیابانی خواننده معروف در تهران + تصاویر


موسیقی و معیارهای آن در اسلام


شادی و نشاط در قرآن