طلبه‌ای که شهریه‌اش را به ایتام می‌داد +عکس | پرتال مجازی بِست کده | عمومی | فرهنگی | اجتماعی | آموزشی | کودک یاری | تفریحی | صوتی | تصویری
اخبار ویژه

طلبه‌ای که شهریه‌اش را به ایتام می‌داد +عکس

طلبه‌ای که شهریه‌اش را به ایتام می‌داد +عکس

به گزارش راسخون به نقل ازجهان نیوز، جواد کریمی دوزجی، دوم آذر 1345 در تهران  متولد شد، دوران کودکی او در پای منبر و مراسم مذهبی و هیئت‌ها گذشت و دوره‌های تحصیلی خود را در مدرسه‌ ابتدایی نیک‌پرور، مدرسه راهنمایی فتح، و دبیرستان شهدای هفت تیر تا […]


طلبه‌ای که شهریه‌اش را به ایتام می‌داد +عکس




به گزارش راسخون به نقل ازجهان نیوز، جواد کریمی دوزجی، دوم آذر 1345 در تهران  متولد شد، دوران کودکی او در پای منبر و مراسم مذهبی و هیئت‌ها گذشت و دوره‌های تحصیلی خود را در مدرسه‌ ابتدایی نیک‌پرور، مدرسه راهنمایی فتح، و دبیرستان شهدای هفت تیر تا اخذ مدرک دیپلم تجربی گذراند.جواد در دوران تحصیلات خود در دبیرستان شهدای هفت تیر به مبارزه علیه هواداران گروهک‌ها پرداخت و در این حوزه کارهای فرهنگی تاثیرگذاری انجام داد.





او پس از اتمام دبیرستان ابتدا به مدرسه مروی و  سپس در مسجد امین‌الدوله در حضور حضرت آیت‌الله حق‌شناس به کسب علوم دینی پرداخت و همراه با مسائل دینی در بسیج فعالیت می‌کرد.





یکی از دوستان نزدیک او می‌گوید: جواد همیشه در کار تبلیغ و ترویج و تدریس طلاب در حوزه علمیه فعالیت داشت و محل درآمدش، شهریه‌ای بود که از حوزه دریافت می‌کرد و بعدها نیز مشخص شد که این مقدار پول را نیز به ایتام انفاق می‌کرد.





به نقل از دوستان و آشنایان او، ویژگی برتر و برجسته جواد کریمی، اخلاص و عمق ایمان او بود که زبانزد خاص و عام بود و اینکه بسیار علاقمند به امر به معروف و نهی از منکر بود و بارها بر سر این هدف به وسیله منافقین مجروح و مضروب شد.








او در سال 1365 برای اولین بار به جبهه‌ها اعزام شد و پس از مدتی در یکی از عملیات‌ها، از ناحیه صورت و دست و سینه دچار مجروحیت (سوختگی) شدید شد.





وی به رغم مجروحیت شدید بستر استراحت را رها کرد و به جبهه بازگشت و در عملیات‌های مختلف حضور یافت.





شهید کریمی دوزجی در وصیتنامه خود خطاب به پدر و مادرش نوشت: «اول پدر و آقای عزیز و زحمتکشی که سمت سروری و بزرگی اهل بیت و محفل گرم خانوادگی را دارید و آن این که می‌خواهم تو را در مصائب و ناکامی‌ها و دشواری‌ها صبور مشاهده نمایم و روحم و جانم به صبرت و به بردباریت شادمان شود و ثانیا از بعضی تندخویی‌ها و گستاخی‌ها که بعضا داشته‌ام کمال ندامت و پشیمانی را به پیشگاهتان عرضه می‌کنم و امیدوارم خداوند به شما عمر با عزت کرامت نماید دلگیر از من به خاطر کمک نکردن در بعضی امور و رنجش‌ها نباشی و بدانی همیشه به یادتان و به فکرتان بوده و می‌باشم و شما هم با لبان خندان و شکوفا و با روحی باز به یاد من باشید و از دعای خیر خودتان هر چند در کنارتان نیستم «جسما» بنده را فراموش نفرمایید و حقیر را شاکر و قدردان زحمات و تلاش‌هایتان برای آسایش خانواده و بنده بدانید و همچنین این قدردانی و تشکر را هرچند با کمال خضوع و خشوع توام است لایق و درخور این همه تلاش و زحمت شما و مادر عزیز نمی‌دانم.





مادرم که مرا در دامان پاکش پرورید و با شیرش که به مهر و محبت و ولایت اهل بیت‌(ع) آغشته بود و شیره جانش بزرگم نمود و در بسیاری از امور یاریم کرد و به حول و قوه الهی دستم را می‌گرفت که امیدوارم همراه با صبرتان همگی رهروان صدیق و عزاداران مخلص و دلسوخته‌ای برای شهدا باشید و همواره رهرو طریق شهدا و از آن خیل گلگون کفن تبعیت کنید و تو ای مادر بچه‌ها را حسین‌(ع) گونه و زینب‌(س) وار بار آور و پرورش بده و این واقعه را خیر و نظر و لطف الهی بدان که به شما و حقیر نصیب گردیده و از شما هم به خاطر زحماتتان در این ایام کوتاه عمر هر چند با لسان الکن و قاصرم قدردانی و سپاسگزاری می‌کنم ولیکن واقفم و آگاهم که تقدیر شما را فقط حضرت حی تواند کردن و بس.»


جواد کریمی در دوران حضورش در جبهه‌ها در لشکر 27 محمد رسول‌الله‌(ص) در گردان مالک به رزم مشغول بود و سپس به گردان مقداد منتقل شد.





او سرانجام در عملیات مرصاد به دست منافقین در منطقه اسلام‌آباد به شهادت رسید.





همرزمان او درباره چگونگی شهادت او می‌گویند: جواد در خط عملیاتی مرصاد در تنگه چهارزبر حسن‌آباد پوشش شلیکی برای حرکت نیروهای خودی با تیربار ایجاد کرده بود و در همان منطقه شناسایی شده و مورد اصابت ترکش از ناحیه سر قرار گرفت و به شهادت رسید.





توصیه آخر شهید:


«تلاش و سعی‌تان بر وحدت کلمه، همان امری که حضرت امام بر آن تکیه دارند باشد. از مواضع اختلاف دوری گزینید به ریسمان الهی که سبب وحدت و اتفاق است چنگ زنید و در هر مجلسی و محفلی که برپاییش باعث شوکت و عظمت اسلام است، حضور آگاهانه داشته باشید.»