اخبار ویژه
تبلیغات

ت مثل تلگراف. ت مثل تلگرام

ت مثل تلگراف. ت مثل تلگرام

 از تلگراف تا تلفن تا تلگرام، راه دوری سپری شد. از همان زمان که تلگراف آمد و در حرف مفت باز شد تا زمانی که تلگرام رفت و اما اینبار در حرف مفت باز ماند، همیشه بوده و هستند، کسانی که حرف بزنند و […]


ت مثل تلگراف. ت مثل تلگرام












 از تلگراف تا تلفن تا تلگرام، راه دوری سپری شد. از همان زمان که تلگراف آمد و در حرف مفت باز شد تا زمانی که تلگرام رفت و اما اینبار در حرف مفت باز ماند، همیشه بوده و هستند، کسانی که حرف بزنند و این خیلی خوب است!





از هنرپیشه و سیاستمدار، ورزشکار و ورزش‌دوست، دانشگاهی و حوزوی، خلاصه خیلی ها اند مدح و ستایش تلگرام، چیزها گفتند . این که آزادی بیان و به تبع مبارزه با فساد و رانت را به همراه داشت. این که به تکثر و چند صدایی منجر شد و انحصار شکست. این که حرف مردم شنیده و دردشان دیده شد. این که ووو.





در این کوتاه نوشتار در مقام ارزش یابی و راست‌آزمایی این حرف‌ها نیستم –نه در توانم هست و نه در مقامش هستم- فقط گاهی ، ذهنم را چیزی درگیر می‌کند و آن این که برخی از ما –خیلی‌هامان- چرا نگاهشان، صفر یا صد است و هنوز که هنوزه، به مهارت صفر تا صد نزدیک نمی‌شود. اصلا عیب کار و مشکل جدی اینجاست که صبح می‌گوییم زنده باد فلانی و عصر هنگام مرده باد!


راستی این تلگرام – و رسانه‌های دیگر نیز- هیچ آسیب فرهنگی اعم از عاطفی (دور کردن خانواده از هم)، اخلاق و تربیت، علمی (پایین آمدن ساعات مطالعه و خدا حافظی با کتاب) سلامت و بهداشت و … را با خود به همراه نداشت.


اصلا ای کاش ستایشگرها بدان‌ها نیز می‌پرداختند. اصلا ای کاش تفکر انتقادی در ما شکل بگیرد و در هر موضوعی –تکرار می‌شود در هر موضوعی- خوب و بدش را با هم و در کنار هم ببینیم و بگوییم تا رشد کنیم و به حقیقت نزدیک شویم. یا حق!