اخبار ویژه

پای درس دلار پنج هزار تومانی بنشینیم

پای درس دلار پنج هزار تومانی بنشینیم

: درحالی که رئیس جمهور در آخرین گفتگوی زنده خود قول دادند مردم نگران بالا رفتن قیمت دلار نباشند، اما این وعده همچنان در لیست انتظار برای تحقق قرار گرفته و هنوز به منصه ظهور نرسیده است. بله تمام اتفاقات پیرامونی ما دارای پند و […]


پای درس دلار پنج هزار تومانی بنشینیم










: درحالی که رئیس جمهور در آخرین گفتگوی زنده خود قول دادند مردم نگران بالا رفتن قیمت دلار نباشند، اما این وعده همچنان در لیست انتظار برای تحقق قرار گرفته و هنوز به منصه ظهور نرسیده است. بله تمام اتفاقات پیرامونی ما دارای پند و درس هایی قابل توجّه است که باید به آنها دقّت کنیم تا دچار اشتباهات تکراری و موازی نشویم. خلاصه اگر مؤمن نیستیم لااقل  باید دنبال رسیدن به این مهم باشیم و مراقب باشیم از یک سوراخ دو بار گزیده نشویم. 













افزایش قیمت دلار نشان می‌دهد که انتخابات صرفا یک رخداد سیاسی و کنش هیجانی و زود گذر نیست و مردم پس از انتخابات، باید مسئولیت آثار و تبعات خوب و بد انتخاب خود را بپذیرند. مردم باید همیشه نتیجه و تبعات کارهای خود را جدّی و واقعی در نظر بگیرند و این طور نباشد که فردی بگوید من فقط یک رای دادم و یا  یک امضاء کردم و کاری به تبعات و نتیجه این فعل خود ندارم و به راحتی عواقب کار خود با فرافکنی به عهده دیگران بیاندازیم. مردم نباید در دام رقیب هراسی و سخت گیری های جناح مخالف و دوقطبی سازی بیفتند. 





دلار پنج هزار تومانی به مردم گوشزد می‌کند که سرنوشت خود را با  هیجان های لحظه ای و بدون اندیشه تعیین نکنند و کمی هم اهل مشورت با اهل خرد باشند و بدانند که مشکلات امروز از قبیل: گرانی و تورم و بی کاری و افزایش تحریم و تعطیلی صنعت هسته ای و عدم عزت پاسپورت ایرانی و … را باید به عهده بگیرند امّا سلبریتی ها و عدّه ای از افرادی که دنبال عیش های موقت و کنسرت و آزادی سران فتنه بودند، آنقدر ذهنشان درگیر مسائل حاشیه ای بود که فرصت تامّل در مشکلات موجود امروز را نداشتند و نمی توانستند بین انتخاب جناحی و آینده کشور یکی را انتخاب کنند.











با وجود عدم موفقیت دولت در وعده های داده شده و اعتراضات سلبرتی ها و موافقات دولت در زمان انتخابات، امّا هنوز عدّه ای بر این باورند که نباید سیاست را با دیانت و معنویت مخلوط کرد و همین هم باعث شده با انتخابات برخوردی هیجانی و زود گذر و داشته باشند و باری به هر جهت در انتخاب فرد اصلح برخورد می کنند.





خدا رحمت کند امام امت را که این طور بحث را برای مردم تمام اعصار بیان کردند:





«»[1]





بله این فریاد ها و دغدغه های معمار انقلاب است، زیرا آن زمان هم توقع مردم و بعضی روحانیون از روحانیت مبارز و حاضر در صحنه، تسبیح به دست گرفتن و نماز جماعت خواندن می خواستند نه اینکه در عرصه مبارزه با ظلم حضور پیدا کند و فریاد مبارزه با استکبار را سر بدهد. یا در فراز دیگری از بیانان بحث ضرورت معیشت را به قدری مهم معرفی می کند تا همه بدانند جوان بدون معیشت نمی تواند دین خود را حفظ کند. 





جالب است بدانیم رسول الله هم آن طور که به ما معرفی شده فقط سفیر اخلاق نیست و خودش بزرگترین سیاست مدار دنیا بوده است. شاید 1400 سال است که سعی کرده‌اند وقتی ما نام شریف پیغمبر اکرم(ص) را می‌شنویم به یاد اخلاق بیفتیم نه سیاست! شاید گروهی  -در طول این مدت- تلاش داشته‌اند که طوری تبلیغ کنند و طوری از دین و رسول خدا (ص) برای ما حرف بزنند که وقتی نام پیامبر(ص) را می‌شنویم به یاد مهربانی‌های او بیفتیم نه به یاد قدرتمندی او، به یاد اخلاق فردی او بیفتیم نه به یاد حاکمیت سیاسی‌ای که او دنبال می‌کرد.





به همین دلیل در بین همۀ ما حدیث شریف «انّی بُعِثتُ لِاُتَمّمَ مَکارِمَ الاخلاق» بسیار مشهور است، با اینکه این حدیث از سندِ محکمی برخوردار نیست، بلکه از نظر سند دچار خدشۀ اساسی است، ولی بسیاری از آیات محوری قرآن و روایات با اسناد بسیار روشن و قاطع، بین ما از شهرت کافی برخوردار نیستند. اصلا مگر بدون قدرت تربیت و اصلاح جامعه ممکن است؟ دیگر در بین مردم که نمی شود با معجزه، حکومت و اصلاحات انجام داد و باید با حکومت به این مهم برسیم.





حجت الاسلام پناهیان درباره ضروت معرفی بُعد سیاسی رسول خدا و رهبر جامعه می گوید: «پیغمبر اکرم (ص) قبل از اینکه به مدینه برود و در مدینه کار تبلیغی خودش را شروع کند، و قبل از اینکه در مدینه مسجد بنا کند، و قبل از حضور خودش و نزول آیات قرآن در مدینه، برای مدینه فرماندارِ درست تعیین کرد. تا وقتی فرمانداران و مسئولانِ درست، در یک جامعه حاکم نباشد، کارِ فرهنگی کردن «شوخی» است! کار مسجد و محراب و منبر و تبلیغ داشتن هم «شوخی» است!» [2] حال عدّه ای چطور توقع بهوبود اوضاع فرهنگی دارند در حالی که معنویت را در مدیریت فرهنگ دخیل نمی دادند.





خداوند هم در قرآن به ضرورت سیاست و مبارزه با طاغوت اشاره کرده است: «وَ لَقَدْ بَعَثْنا فی‏ کُلِّ أُمَّةٍ رَسُولاً أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوت[نحل/36] هر پیامبری را فرستادیم برای آن است که به مردم بگویند: خدا را عبادت کنید و از تبعیت طاغوت، اجتناب کنید.» در واقع هر پیغمبری را فرستادیم، دو هدف داشته است -که این دو هدف دو روی یک سکّه هستند- یکی عبادت خدا و دیگری درگیری با طاغوت است.





بله این حقیقت اسلام و سیاست های کلی دین اسلام است و بر خلاف ادیان دیگر، در قدرت بودن اسلام ضرورت مهم و کار ساز برای هدایت انسان ها است. این است آن چیزی که باید عدّه ای از افراد جاهل و کم اطلاع به آن پی ببرند و بدانند که اگر اسلام و سیاست را از هم جدا کنیم، دچار مشکلاتی می شویم که امروز در سطح جامعه ا آنها مواجه شده ایم.





اگر اسلام سیاسی بود، مردم به راحتی بازی سیاست مداران را نمی خوردند.





اگر اسلام سیاسی بود، ما شاهد ادبیات انتخاب بین بد و بدتر نبودیم.





اگر اسلام سیاسی بود، اوباما برای ما فردی مودب دیده نمی شد.





اگر اسلام سیاسی بود، آب خوردن ما منوط به برجام و مذاکره با سران ظلم نمی شد….












[1]. صحیفه امام، ج1، ص 270.


[2]. سایت بیان معنوی.


/2759/