بورس اوراق بهادار یک بازار است، جایی که در آن کارگزاران ، سهام و اوراق قرضه را برای دیگران خرید و فروش میکنند. بسیاری از کشورها دارای یک یا چند بورس سهام هستند. بورس سهام کوچکتر اغلب تنها سهام ملی را مدیریت میکند، در حالی که بورس اوراق بهادار بزرگ سهام شرکتهای بزرگ بین المللی را اداره میکند.

شرکت

یک شرکت، موسسه‌ای است که حق صدور سهام را دارد. آنها ثبت شده دولتی هستند و قوانینی دارند که از آنها و سهامداران آنها محافظت میکنند . هر شرکت دارای یک هیئت مدیره است که برای شرکت مذکور، تصمیم گیری میکند.
افرادی که در شرکت سرمایه گذاری میکنند معمولا مسئولیت محدودی دارند. اگر یک شرکت ورشکسته شود سرمایه گذاران فقط پولی را که سرمایه گذاری کرده‌اند از دست میدهند. فردی که اوراق قرضه را خریداری می کند، مالکیت یک شرکت را خریداری نمی کند، بلکه به شرکت، پول قرض می دهد. شرکت وعده می دهد که پس از یک زمان معین، مانند ده یا بیست سال، پول را به صاحب باند بدهد. در عوضِ پول سپرده، شرکت ها سود می پردازند. نه تنها شرکت ها بلکه دولت ها نیز، اگر به پول احتیاج داشته باشند، می توانند اوراق قرضه منتشر کنند.

سهام و اوراق قرضه

فردی که سهام را خریداری میکند یکی از صاحبان شرکت میشود. آنها سهمی از شرکت را خریداری میکنند. اوراق قرضه، یک توافق است برای قرض دادن پول به یک شرکت برای مدتی مشخص. شرکت ها سهام و اوراق قرضه را به مردم می فروشند، زیرا آنها به پول نیاز دارند و می خواهند توسعه بیابند. گاهی اوقات آنها می خواهند کارخانه های بیشتری بسازند یا محصولات بیشتری تولید کنند.
اگر یک شرکت سودی کسب کند، می تواند آن پول بدست آمده را در عرض چند روز مورد استفاده قرار دهد. ممکن است تصمیم بگیرد که بیشتر به شرکت بپردازد و آن راگسترش دهد. اغلب سهامداران شرکت سود سهام را دریافت می کنند که بخشی از سود سالیانه است. این سود سهام همیشه یکسان نیست و می تواند سال به سال تغییر کند.
اکثر شرکت ها دو نوع سهام ارائه میدهند. صاحبان سهام عادی می توانند به نشست های سالانه سهامداران مراجعه کنند، ایده های خود را در آنجا ارائه دهند، سوالاتی در مورد شرکت ارائه دهند و حق رای دادن برای انتخاب هیئت مدیره را دارند.

سهام و بازار سهام
سهام یک شرکت راه آهن آمریکایی

صاحبان سهام ترجیحی معمولا حق رای دادن یا حق حضور در جلسات سهامداران را ندارند. با این حال، آنها سود سهام دریافت می کنند.
فردی که اوراق قرضه را خریداری می کند، مالکیت یک شرکت را خریداری نمی کند، بلکه به شرکت، پول قرض می دهد. شرکت وعده می دهد که پس از یک زمان معین، مانند ده یا بیست سال، پول را به صاحب باند بدهد. در عوضِ پول سپرده، شرکت ها سود می پردازند. نه تنها شرکت ها بلکه دولت ها نیز، اگر به پول احتیاج داشته باشند، می توانند اوراق قرضه منتشر کنند.
مردم سهام و اوراق قرضه را میخرند زیرا امیدوارند که شرکت ، همچنان که رشد میکند، پول بدست آورد. با گذشت زمان، سهامداران معمولا با داشتن سهام، پول بیشتری بدست میاورند و در یک بانک ذخیره میکنند و یا در امور دیگر، سرمایه گذاری میکنند.
خرید سهام همچنین یک کسب و کار خطرناک است. اگر بخشی از یک شرکت معین را بخرید در طول سالها ارزش سهام شما افزایش خواهد یافت. شما می توانید آنها را به قیمتی بسیار بالاتر از آنچه که خریداری کرده بودید، بفروشید. با این حال، گاهی اوقات، اتفاقاتی رخ می دهد که ارزش سهام را کاهش می دهد. اگر یک شرکت بد عمل کند، یا ورشکسته شود، ارزش سهام شما نیز کاهش می یابد و شما در واقع پول خود را از دست می دهید.
دلایل زیادی وجود دارد که قیمت سهام شرکت افزایش یا کاهش می یابد. به عنوان مثال اگر مردم بترسند که قیمت ها پایین خواهد آمد، ممکن است سهامشان را شروع کنند به فروختن. اگر تعداد زیادی از سهامداران، سهام زیادی را به فروش برسانند، آنها واقعا قیمت ها را کاهش میدهند. اگر این برای مدت طولانی ادامه یابد، ممکن است منجر به سقوط سهام شود. قیمت سهام تا آن حد کم میشود که مردم دیگر نمیخواهند آنها را بخرند، زیرا آنها می ترسند که نتوانند پول خود را پس بگیرند.

بورس اوراق بهادار

برای خرید سهام بیشتر مردم به یک کارگزاری مراجعه می کنند، شخصی که عضو شرکت است و مجازاست به خرید و داد وستد اوراق قرضه و سهام. .
بگذارید بگوییم کسی در کالیفرنیا می خواهد 2000 سهم یک شرکت را خریداری کند او نیازی به سفر به بورس اوراق بهادار نیویورک ندارد. او با یک کارگزارکه معمولا عضوی از خانه کارگزاری است، تماس می گیرد و کارگزار اطلاعات شرکت را به او می دهد و قیمت سهام را به او می گوید. هنگامی که سرمایه گذار به او می گوید که بخر، کارگزار سفارش او را به میز تجاری شرکت خود در بورس اوراق بهادار می فرستد و سپس سفارش را می دهد. این سفارش به ادارات اوراق بهادار سهام در سراسر کشور ارسال می شود که دائما ارزش سهام را نمایش می دهند. از آنجا که خرید و فروش سهام در یک مکان متمرکز شده است، شما می توانید قیمت هر سهم را بلافاصله دریابید.
سهام اغلب تحت قراردادی به نام گزینه معامله می شوند. این کار به شخص اجازه می دهد خرید یا فروش سهام را با قیمت معین در یک زمان معین انجام دهد. اگر ارزش سهام در آن زمان، با قیمت تعیین شده، افزایش یابد، سهام دو باره به سرعت به فروش می رسد. قیمت ها در طول روز تغییر می کنند و بستگی به چگونگی معاملات خوب یا بد دارند. سفارشات کوچک معمولا توسط رایانه به طور خودکار اجرا می شوند. ولی، سفارشات بزرگ به طور مستقیم در بورس اوراق بهادار معامله می شوند.

بیشتر بخوانید: تعریف سهام و انواع آن

سرمایه گذاران هر ساله میلیاردها دلار سهام را به ارزش صدها میلیارد دلار داد و ستد میکنند. اما همه شرکت ها در بازار بورس ثبت نشده اند. برای این کار شما باید بسیار بزرگ باشید و قدرت زیادی داشته باشید. شما همچنین بایستی به بورس اوراق بهادار نشان دهید که در وضعیت مالی خوبی قرار دارید و شرکت شما خوب کار می کند. بزرگترین بورس در نیویورک دارای 30000 شرکت ثبت شده است.
برای دیدن چگونگی عملکرد خوب و بد سهام، اکثر بورس اوراق بهادار یک شاخص دارند. این یک عدد است که میانگین قیمت سهام شرکت های بزرگ را نشان می دهد. مهمترین شاخص ها عبارتند از:
داو جونز (نیویورک)، FTSE (لندن)، DAX (فرانکفورت)، Nikkei (توکیو)، HANG SENG
( هنگ کنگ ) بورس اوراق بهادار نیویورک – کارلوس دلگادو؛ CC-BY-SA ”

سهام و بازار سهام

گاوهای نر و خرس ها

خرس ها حیواناتی محتاط هستند که دوست ندارند سریع حرکت کنند. گاوها حیواناتی هستند که دوست دارند به جلو پیش روند. در بورس اوراق بهادار، سرمایه گذاران خرس صفت، معتقدند که قیمت سهام کاهش خواهد یافت. ولی سرمایه داران گاو صفت معتقد هستند که قیمت ها بالا خواهد رفت. به همین ترتیب، یک بازار خرسی، دوره ای است که سهام آن ها معمولا ارزششان را از دست میدهند و بازار گاوی، زمانی که آنها افزایش می یابند.

تاریخ بورس اوراق بهادار

اولین بورس اوراق بهادار اروپا در سال 1531 در آنتورپ بلژیک تاسیس شد. اولین بورس اوراق بهادار در انگلستان توسط یک گروه کارگزاری در لندن در سال 1773 شکل گرفت. تا آن زمان مردم معمولا به قهوه خانه‌ها برای خرید و فروش سهام می‌رفتند، زیرا آنها کارگزاران را در آنجا پیدا میکردند.
کارگزاران شهر نیویورک، در زیر یک درخت قدیمی در خیابان وال استریت همدیگر را ملاقات کردند. آنها بورس اوراق بهادار نیویورک را در سال 1792 سازماندهی کردند.
سالهای زیادی بود که فقط افراد ثروتمند سهام را خرید و فروش میکردند. درزمان جنگ جهانی اول بود که سرمایه گذاران خصوصی بیشتر و بیشتری شروع به سرمایه گذاری پول خود در سهام کردند. افزایش شدیدی در ارزش سهام ایجاد شد و سرمایه گذاران پول زیادی بدست آوردند.

سقوط بازار سهام در سال 1929

بدترین سقوط سهام در اکتبر 1929 در ایالات متحده اتفاق افتاد. در طول روزها، سرمایه گذاران سهام زیادی را فروختند بطوریکه کل بازار فرو ریخت. این امر نه تنها در امریکا بلکه در اروپا نیز تاثیرگذار بود. کشاورزان نمی توانستند محصولات خود را به فروش برسانند، کارخانه ها نمیتوانستند محصولات خود را به فروش برسانند، بانکها مجبور به تعطیلی شدند و کارگران پول بسیار کمی کسب کردند. این مدت تقریبا ده سال طول کشید و بعدها به عنوان رکود بزرگ شناخته شد.

سهام و بازار سهام
وال استریت پس از سقوط بازار سهام 1929

بزرگترین بازارهای سهام در جهان

محل

ارزش بازار به
تریلیون دلار

سهام تبادل نیویورک

21

ناس داک (نیویورک)

4.5

توکیو

4.5

لندن

4

شانگهای

3

هنگ کنگ

3

تورنتو

2.2

فرانکفورت

2

بمبئی

1.5

منبع مقاله : برگرفته از سایت اینگلیش آنلاین